Η Κούβα στα πρόθυρα της αλλαγής

James Pringle | Αθήνα - Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009

Oταν πριν από λίγα χρόνια επισκέφθηκα τον Φιντέλ Κάστρο- έναν άνθρωπο που συνδυάζει με παράδοξο τρόπο τη γοητεία με τη σκληρότηταστην Κουάλα Λουμπούρ όπου βρισκόταν για να μιλήσει για έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς του, την παγκοσμιοποίηση, τον βρήκα σε μεγάλη ψυχική ευφορία. 

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας τον ρώτησα σχετικά με τη θεαματική διαφοροποίησή του ως προς την προηγούμενη σκληρή στάση του απέναντι στους Μπιτλς, σε αυτούς τους προάγγελους της αλλαγής που αγάπησε ολόκληρος ο πλανήτης. 

Του θύμισα λοιπόν ότι τότε, στη δεκαετία του ΄60, τα τραγούδια της υπέροχης τετράδας είχαν απαγορευτεί στην Κούβα για λόγους «ιδεολογικής εκτροπής». Ωστόσο λίγο καιρό πριν από τη συνέντευξη ο ίδιος είχε αποκαλύψει ένα μπρούτζινο άγαλμα του Τζον Λένον στους ρυθμούς τού «Αll you need is love», αποκαλώντας μάλιστα τον εκλιπόντα ηγέτη του συγκροτήματος «επαναστάτη». Αποτόλμησα λοιπόν το ερώτημα: «προς τι αυτή η αλλαγή διάθεσης;». 

Ο Κάστρο μού είπε ότι λυπήθηκε που δεν είχε συναντήσει τον Λένον προτού δολοφονηθεί από έναν παρανοϊκό οπλισμένο άνδρα στη Νέα Υόρκη το 1980. «Εμαθα για τη ζωή, τις σκέψεις και τις ιδέες του μόνο μετά τον θάνατό του», ήταν η απάντηση στο ερώτημά μου. Αργότερα, μετά το τέλος της ομιλίας του, άπλωσε το χέρι του πάνω από τον ώμο μου- μια χειρονομία που συνηθίζει- και μου είπε: «Εχουν γίνει τόσες αλλαγές από τότε στην Κούβα. Θα πρέπει να έλθεις για να τις δεις και μόνος σου». 

Πραγματοποίησα συχνές επισκέψεις στην Αβάνα τις δεκαετίες του ΄70 και του ΄80 και ο Κάστρο εξακολουθούσε να είναι πάντοτε προσηνής. Οταν όμως συνάντησα τον Κάστρο το 2003, η χρονική συγκυρία δεν ήταν το ίδιο ευτυχής όσο άλλοτε. Η κυβέρνηση είχε μόλις εκτελέσει τρεις άνδρες οι οποίοι είχαν καταλάβει ένα πλοίο στην προσπάθειά τους να αποδράσουν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, ο Κάστρο είχε εξαπολύσει μια σειρά από ποινικές διώξεις εναντίον των διαφωνούντων, συλλαμβάνοντας 75 άτομα. Επειτα από συνοπτικές δίκες πολλοί από αυτούς βρέθηκαν στα κουβανικά γκουλάγκ, καταδικασμένοι σε ποινές που έφθαναν στα 28 χρόνια. Κάτω από αυτή την τεταμένη πολιτικά ατμόσφαιρα ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί κάποια συνέντευξη και αμφιβάλλω πλέον αν θα υπάρξει μελλοντικά ανάλογη ευκαιρία. Οπως αναφέρουν οι ανταποκριτές από την κουβανική πρωτεύουσα, η απουσία του 82χρονου ηγέτη από τον εορτασμό των 50 χρόνων από τον θρίαμβο της επανάστασης του Κάστρο - ο οποίος δεν έχει εμφανιστεί δημόσια μετά την εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε τον Ιούλιο του 2006- τροφοδοτεί φήμες για την επιδείνωση της υγείας του. 

Ο Φιντέλ Κάστρο βρίσκεται στο προσκήνιο για μισό αιώνα και είναι βέβαιον ότι δεν θα απείχε από μια τόσο σημαντική εκδήλωση αν ήταν σε θέση να παραστεί. Αντ΄ αυτού κεντρικός ομιλητής στο Σαντιάγκο ντε Κούβα ήταν ο 77χρονος αδελφός του Ραούλ, ο οποίος έχει αναλάβει από τον περασμένο Φεβρουάριο την προεδρία. 

Η επετειακή ομιλία του Ραούλ δεν προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό. Διακήρυξε ότι «ο εχθρός (σ.σ.: οι ΗΠΑ) δεν θα πάψει ποτέ να είναι επιθετικός, ύπουλος και επεκτατικός» και ότι τα επόμενα 50 χρόνια «θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ακατάπαυστα». Τα λόγια του θα ακούστηκαν ίσως ανιαρά σε μια χώρα όπου τα ράφια των καταστημάτων είναι συνήθως μισοάδεια και οι προοπτικές των νέων για μια αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία είναι ελάχιστες. 

Το πλέον περίεργο, κατά την άποψή μου, είναι ότι οι αδελφοί Κάστρο δεν έχουν επιδείξει τόση εμπιστοσύνη στην επανάσταση ώστε να αφήσουν τις τύχες της στην επόμενη γενιά ηγετών. Αντιθέτως, οι ηγέτες της μόνης κομμουνιστικής χώρας στην αμερικανική ήπειρο ακολουθούν τον δρόμο της Κίνας, όπου κυβερνούσε για χρόνια ένας γηραλέος Μάο ως τον θάνατό του, καθώς και τον δρόμο της Σοβιετικής Ενωσης, όπου ο Στάλιν είχε σφιχταγκαλιάσει την εξουσία μέχρι τέλους. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και σε πολλά κομμουνιστικά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης των οποίων οι ηγέτες εκδιώχθηκαν έπειτα από συχνά βίαιη λαϊκή εξέγερση. 

Ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να διαγράψει έναν άνθρωπο με τη γενναιότητα και το σθένος του Φιντέλ Κάστρο, όμως είναι διάχυτη η αίσθηση ότι η Κούβα βρίσκεται στα πρόθυρα της αλλαγής. Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα εμφανίζεται έτοιμος να χαλαρώσει- αλλά όχι να άρει- το εμπάργκο το οποίο έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ εδώ και 46 χρόνια, διευκολύνοντας τις μετακινήσεις συγγενών προς τις οικογένειές τους στην Κούβα και τα εμβάσματα από τους Κουβανούς των ΗΠΑ. Εχει ακόμη δηλώσει έτοιμος να συνομιλήσει με τους ηγέτες της Κούβας, ενώ ακόμη και ο Ραούλ Κάστρο δήλωσε κατά τη διάρκεια των επετειακών εορτασμών ότι θα πρέπει να συναντηθεί με τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ «για να ξεκινήσει η επίλυση των προβλημάτων μας». 

Ο Ραούλ Κάστρο έχει ήδη επιχειρήσει κάποια ανοίγματα προς την ελεύθερη αγορά στους τομείς της αγροτικής καλλιέργειας και του τουρισμού. Εχει έλθει, όμως, η ώρα να απελευθερωθεί τόσο ολόκληρη η οικονομία όσο και ο πολιτικός πολιτισμός, έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους πολίτες της χώρας να αναπτύξουν τις ικανότητές τους βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο τη ζωή τους. 

Ο κ. Τζέιμς Πρινγκλ έχει διατελέσει ανταποκριτής του «Νewsweek» στη Λατινική Αμερική

Η διαχείριση του «τίποτα»

Παύλος Παπαδόπουλος  | Αθήνα - Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009

Δεν υπάρχει τίποτα εκτός από το τίποτα. Τα προβλήματα της χώρας είναι μόνο τα σκάνδαλα, οι ανασχηματισμοί, οι σφυγμομετρήσεις και οι εκλογές. Η εμπειρία της πολιτικής είναι μια κυκλική διαδρομή από τη σκανδαλολογία στην εκλογολογία. Ζούμε την ίδια ιστορία τόσο συχνά που πλέον ακόμη και οι ορκισμένοι υλιστές θα μπορούσαν να δεχθούν ότι ίσως βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι σε μια τεχνητή πραγματικότητα προγραμματισμένη από κάποια ανώτερη νοημοσύνη, η οποία μας έχει καταδικάσει να επαναλαμβάνουμε τον ελληνικό πολιτικό κύκλο της φθοράς, της κατάρρευσης και της συμβολικής «εκλογικής αναγέννησης». 

Αν εξαιρέσει κανείς τα μικρά- διάρκειας ολίγων ημερών- διαλείμματα του Ασφαλιστικού και της αποτροπής της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, η κυβέρνηση φυτοζωεί εγκλωβισμένη σε έναν ιστό σκανδάλων, από τα ομόλογα στο DVD και από τη Siemens στη Μονή Βατοπαιδίου. Ο ανασχηματισμός και οι εκλογές θεωρούνται πανάκεια για την εκτόνωση του «κακού κλίματος» που διαμορφώνουν η σκανδαλολογία και οι δημοσκοπήσεις. Κάπως έτσι περνάει ο καιρός και φθάνουμε από τη μια εκλογική αναμέτρηση στην άλλη. Οι ηγέτες των κομμάτων δεν κρίνονται με βάση τις προτάσεις, τις δεσμεύσεις και το έργο τους, διότι έχουν τετριμμένες προτάσεις, ελαστικές δεσμεύσεις και ασήμαντο έργο. Γιατί, όμως, δεν παράγεται έργο; Γιατί τα θεμελιώδη ερωτήματα στην Ελλάδα του 21ου αιώνα είναι η «παράσταση νίκης» και ο «καταλληλότερος πρωθυπουργός»; Γιατί τελικά «δεν γίνεται τίποτα»; 

Δεν γίνεται τίποτα διότι οι περισσότεροι εκπρόσωποι της πολιτικής τάξης, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων από τα μεγαλύτερα ονόματα της πολιτικής, έχουν παραιτηθεί εσωτερικά. Δεν θα το ομολογήσουν ποτέ δημοσίως, αλλά δεν έχουν την παραμικρή εμπιστοσύνη στη δυνατότητα του λαού να προχωρήσει στο μέλλον με συνοχή, ενιαία θέληση και σαφείς στόχους. Και το χειρότερο είναι ότι ίσως δεν έχουν και πολύ άδικο. 

Μια κοινωνία κατακερματισμένη σε αμέτρητα ισχυρότατα μικροσυμφέροντα μπορεί να οργανώσει λυσσαλέα αντίσταση σε οποιαδήποτε απόπειρα αλλαγής. Πολύ περισσότερο όταν είναι πανεύκολο οι «απόπειρες αλλαγής» να τυλιχτούν μέσα σε μια δηλητηριώδη φημολογία, να πνιγούν σε ένα σύννεφο υποκρισίας και να απαξιωθούν στη συνείδηση των πολλών. Στην«Ελλάδα- απέραντο αυθαίρετο» και στην Αθήνα των εκατοντάδων εκατομμυρίων τόνων τσιμέντου που σκεπάζει τα πάντα από την Πάρνηθα ως τη θάλασσα με ιστορική ευθύνη όλων μας, οποιαδήποτε τολμηρή αλλαγή (όπως, για παράδειγμα, η διπλή ανάπλαση του σκουπιδότοπου του Ελαιώνα και της παρηκμασμένης Λεωφόρου Αλεξάνδρας) μπορεί να διαστραφεί και να παρουσιαστεί ακόμη και ως απειλή κατά του περιβάλλοντος, αντίστοιχη μιας πυρηνικής έκρηξης! 

Δεν γίνεται λοιπόν τίποτα, αλλά αν κάποιος επιμείνει παρ΄ όλα αυτά να δημιουργήσει έστω «κάτι», κινδυνεύει να υποστεί τη λαϊκή τιμωρία του εξοστρακισμού και της επιστροφής στο «πολιτικό τίποτα». Συνεπώς, καθώς οι περισσότεροι πολιτικοί είναι έξυπνοι άνθρωποι, γρήγορα αντιλαμβάνονται το μέγεθος της ματαιότητας της παραγωγής έργου και συμβιβάζονται με την ψευδαίσθηση ότι ασκούν την «τέχνη του εφικτού» σε μια κοινωνία που τα αυτονόητα ταυτίζονται με τα ανέφικτα. Γι΄ αυτό πολιτικός που έχει διατελέσει κορυφαίος υπουργός φέρεται να έχει εδώ και χρόνια συνοψίσει την εμπειρία της εξουσίας με την εξής ασυναγώνιστη φράση: «Οταν είσαι υπουργός στην Ελλάδα δεν πρέπει να κάνεις τίποτα,γιατί το καλύτερο που θα μπορούσες να κάνεις θα είναι πάντοτε χειρότερο από το τίποτα». 

Διάγνωση του καρκίνου του προστάτη με εξέταση ούρων

Ερευνητές πραγματοποίησαν το πρώτο σημαντικό βήμα για τη δημιουργία ουρολογικής εξέτασης μέσω της οποίας θα γίνεται διάγνωση καρκίνου του προστάτη, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στην επιστημονική έκδοση Nature.

Ένα χημικό αποτύπωμα με την ονομασία σαρκοσίνη που μπορεί να υπάρχει σε υψηλή συγκέντρωση στα ούρα ανδρών με επιθετική μορφή καρκίνου του προστάτη, συνιστά πιθανό βιοδείκτη της ασθένειας. Οι συγκεντρώσεις σαρκοσίνης ήταν ιδιαίτερα υψηλές στο 79% των δειγμάτων με μεταστατικό καρκίνο του προστάτη και στο 42% των δειγμάτων με καρκίνο στα πρώτα στάδια, αναφέρουν οι επιστήμονες.

Όπως αναφέρεται στην έρευνα, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Αρούλ Τσιναϊγιάν της ιατρικής σχολής του πανεπιιστημίου του Μίσιγκαν, οι μεταβολίτες είναι καλύτεροι δείκτες της ασθένειας από τη συνηθισμένη εξέταση αίματος, τη λεγόμενη ανάλυση PSA - Prostate-Specific Antigen.

Τα αποτελέσματα θα πρέπει να επιβεβαιωθούν και από άλλες ανεξάρτητες έρευνες προτού η ουρολογική εξέταση γίνει αποδεκτή ως διαγνωστική μέθοδος, ενώ η ανακάλυψη της σαρκοσίνης θα μπορούσε να ανοίξει νέους τρόπους αντιμετώπισης της ασθένειας. Με την απλή πρόσθεση σαρκοσίνης στις καλλιέργειες, οι επιστύημονες μετέτρεψαν καλοήθη κύτταρα του προστάτη σε κακοήθη, που σημαίνει ότι η ουσία παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία επιθετικών όγκων.

Ο καρκίνος του προστάτη είναι η έκτη πιο κοινή μορφή κακοήθων όγκων στους άντρες, μετά τον καρκίνο των πνευμόνων, του στομαχιού, του συκωτιού, του ορθού και του οισοφάγου, σύμφωνα με στοιχεία του Π.Ο.Υ.

Οι «πονοκέφαλοι» των πολιτικών Tης Eλλης Tριανταφυλλου Kατά μίαν έννοια, δεν έχουν άδικο όσοι λένε ότι η Ελλάδα είναι παράδεισος. Οποιος αισθάνεται ότι δεν αντέχει άλλο να ακούει για την διεθνή οικονομική κρίση και τις επίπονες προσπάθειες που καταβάλλουν τα επιτελεία σε ολόκληρο τον κόσμο για να περιορίσουν τις συνέπειές της, μπορεί να έρθει για λίγες μέρες διακοπές στη χώρα μας και θα νιώσει... άλλος άνθρωπος. Θα στηθεί μπροστά από τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα και πολύ γρήγορα θα ξεχάσει όσα ήξερε και θα διαπιστώσει ότι εμείς εδώ, περί άλλα τυρβάζουμε. Μπορεί και να σκεφτεί ότι όλα αυτά που επί τρεις μήνες τώρα ακούει σχετικά με το βάθος, την έκταση, την ένταση και τη χρονική διάρκεια της οικονομικής κρίσης υπήρχαν μόνο στη φαντασία του και ότι τα πραγματικά διλήμματα είναι αλλού! Αλλιώς, πώς να εξηγήσει π.χ. κανείς την εικόνα που καθημερινά παρουσιάζει η κυβερνώσα παράταξη, με υπουργούς και βουλευτές να πιάνουν από το πρωί στασίδι στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ και να φλυαρούν ακατάπαυστα επί παντός του επιστητού; Πώς να δεχθεί ο κάθε καλοπροαίρετος πολίτης που το τελευταίο τρίμηνο προσπαθεί σαστισμένος και τρομαγμένος να καταλάβει τι γίνεται και, κυρίως, τι τον περιμένει, και αν θα έχει δουλειά για να πληρώνει το ενοίκιο και τα φροντιστήρια των παιδιών, ότι υπάρχουν εθνοπατέρες και μάλιστα της κυβερνητικής πλειοψηφίας –με αυξημένη ευθύνη, δηλαδή, απέναντι στο κοινωνικό σύνολο– που αδιαφορούν επιδεικτικά για τη λαίλαπα που έχει ξεσπάσει στο παγκόσμιο στερέωμα και τις επαπειλούμενες συνέπειές της; Είναι δυνατόν, αντί να ψάχνουν από το πρωί μέχρι το βράδυ τρόπους για την προστασία των πολιτών από τα χειρότερα και λύσεις για την ανακούφισή τους, να διαπληκτίζονται δημοσίως και μάλιστα με όρους κουτσομπολιού; Εχει καμιά λογική να απασχολούν την κοινή γνώμη με τα σχέδια και τις επιδιώξεις τους για την επόμενη ημέρα στο κόμμα τους και να μην παιδεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ το μυαλό τους για να βρουν πώς θα βοηθήσουν την κυβέρνησή τους να ξεπεράσει με τα λιγότερα την κρίση; Ποιος τους είπε ότι, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, ο κόσμος δίνει έστω και μία δεκάρα για τη γνώμη του ενός ή του άλλου βουλευτή ή για το αν θα εκλεγεί ή δεν θα εκλεγεί και ποιον θα στηρίξει για αρχηγό στην επόμενη Βουλή; Ναι. Ηταν ορθή και λογική η επισήμανση του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή ότι για την υπέρβαση της κρίσης χρειάζεται πολιτική, κοινωνική και συνδικαλιστική συναίνεση και συνεννόηση. Μόνο που η κοινωνία, τουλάχιστον, έχει κάθε λόγο να μη συναινεί σε οτιδήποτε, αν αφενός δεν γνωρίζει τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη και αφετέρου δεν βλέπει καμία διάθεση σοβαρής διαχείρισης από τους καθ’ ύλην αρμόδιους. Ακόμη κι αν οφείλει κάποια αυτοκριτική για τη δική της βολή, αυτή δεν μπορεί να προηγηθεί των πολιτικών. Των κυβερνώντων, αλλά και των εν αναμονή, οι οποίοι, σε πείσμα της κοινής γνώμης που παρά τη δυσαρέσκεια έχει τη σωφροσύνη να λέει «όχι» σε εκλογές εν μέσω οικονομικής κρίσης, επιμένουν να ζητούν κάλπες την άνοιξη. Γιατί; Γιατί έτσι θέλουν και γιατί αυτό κρίνουν ότι τους βολεύει και τους ξεχωρίζει. Αξιοι. Είναι οι μοναδικοί σε ολόκληρη την Ευρώπη που ζητούν εκλογές εδώ και τώρα, αγνοώντας πεισματικά τα χαρακτηριστικά της συγκυρίας. Κατά πού να κάνει, άραγε, κανείς; Μήπως προς την Αριστερά; Προς τον ΣΥΡΙΖΑ; Μα, και το κόμμα του κ. Αλαβάνου, ως φαίνεται, δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με την κρίση. Πρέπει να αποφασίσει εδώ και τώρα αν θα συνεργαστεί ή όχι με το ΠΑΣΟΚ, σε περίπτωση εκλογικής πρωτιάς του πρώτου. Δύσκολοι καιροί, επίπονα διλήμματα. Οπως αυτό του πολυσχιδούς γαλάζιου βουλευτή που βασανίζεται (σ.σ.: και μας βασανίζει) καθημερινά για το τι θα γίνει στη Ν.Δ. μετά τις εκλογές – που ουδείς ξέρει πότε θα γίνουν. Ας κραυγάζουν οι σοβαροί ότι η κρίση είναι πολυεπίπεδη και η εποχή άκρως επικίνδυνη. Ας τους γυρίζουν την πλάτη οι πολίτες, απογοητευμένοι από την ελαφρότητα, τη γραφικότητα και τον αμοραλισμό. Τον χαβά τους, αυτοί!

Hμερομηνία :  11/2/09    Copyright:  http://www.kathimerini.gr

Σκληρή επίθεση Τατούλη στον Πρετεντέρη...

Σκληρή επίθεση Τατούλη στον Πρετεντέρη...

Η πρετεντέρειος «επιστροφή στην πολιτική»… 
Με κρατική θέση στο ΔΣ του Εθνικού Θεάτρου ο Γ. Πρετεντέρης!

Πολύ σκληρή επίθεσηεξαπολύει σήμερα ο Πέτρος Τατούλης από το blog του στον Γιάννη Πρετεντέρη κάνοντας λόγο για δημοσιογράφους "που με περισπούδαστο ύφος περιφέρουν την αλαζονεία και την πληρωμένη τους πένα δεξιά και αριστερά, υπηρετώντας το κάθε αφεντικό: εκδοτικό συγκρότημα ή πολιτική πατρωνία" και τονίζοντας ότι "ο κάθε χουλιγκάνος των γηπέδων, οσφυοκάμπτης και σεμνός υπηρέτης όλων των κυβερνήσεων δεν μπορεί να ενημερώνει την κοινή γνώμη και να θεωρεί μάλιστα ότι κάνει και κάποιου είδους παρέμβαση".
Με την ευκαιρία πάντως μαθαίνουμε ότι ο κ. Πρετεντέρης ήταν (και είναι ακόμη;) μέλος του Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού Θεάτρου, θέση στην οποία τον είχε διατηρήσει ως υφυπουργός Πολιτισμού ο Πέτρος Τατούλης. Άρα, ο κ. Τατούλης δεν έχει προφανώς ούτε σήμερα προσωπικούς λόγους να στρέφεται εναντίον του. Ο κ. Πρετεντέρης όμως;

Ιδού τι γράφει αναλυτικά ο ανεξάρτητος βουλευτής:
Το διάβασα σε ένα blog, διότι ως συνειρμός ομολογώ ότι μου είχε διαφύγει. Λίγες ημέρες αφότου ο κ. Πρετεντέρης από τις σελίδες του «Βήματος» έγραφε στο γνωστό του ύφος την ανάγκη για...
εδώ και τώρα αλλαγή του εκλογικού νόμου, προκειμένου να μην υπάρξει ακυβερνησία στη χώρα σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, ο υπουργός εσωτερικών άνοιξε το ίδιο ζήτημα, καλώντας το ΠΑΣΟΚ να αποδεχτεί την πρότασή του για εφαρμογή του νέου νόμου όχι από τις μεθεπόμενες εκλογές, αλλά από τις επόμενες. Η κυβέρνηση στην υπηρεσία της πρετεντέρειας λογικής. Ή το αντίστροφο.
Ακούγοντας λοιπόν τις συνήθεις αγωνιώδεις εκκλήσεις του συγκεκριμένου δημοσιογράφου στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του «Mega Channel» προκειμένου να επιστρέψουμε εμείς οι πολιτικοί …στην πολιτική, μου γεννήθηκε ένα μεγάλο ερώτημα. Εμείς να επιστρέψουμε, όπως λέει ο τηλεσχολιαστής. Εκεί όμως ποιον θα βρούμε; Σίγουρα όχι την πλειοψηφία των επιφανών δημοσιογράφων που με περισπούδαστο ύφος περιφέρουν την αλαζονεία και την πληρωμένη τους πένα δεξιά και αριστερά, υπηρετώντας το κάθε αφεντικό: εκδοτικό συγκρότημα ή πολιτική πατρωνία. Για τον τρόπο που διατυπώνει τις απόψεις του ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος, είχα πάντοτε άποψη. Μέχρι που κάποια στιγμή, σε συζήτηση με άλλον αρθρογράφο- ανοικτό μυαλό και ανεξάρτητη κατά το δυνατόν φωνή- μου δημιουργήθηκε η εικόνα ότι ο εν λόγω αρθρογράφος του «Βήματος» γράφει ως αυτό που λέμε «intellectual arrogant».
Από τότε πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να ξαναβρεθώ με τον φίλο που σας ανέφερα παραπάνω. Σε σχετική συζήτηση για την σήψη του μιντιακού κατεστημένου, του υπενθύμισα εκείνην την άποψη περί «υπεροψίας χάριν διανοητικής ανωτερότητας» που είχε αναγνωρίσει στην πένα του τηλεσχολιαστή. Όπως μου ομολόγησε είχε κι εκείνος παραπλανηθεί, κυρίως από τη θετική στάση του κ. Πρετεντέρη απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό, τον κ. Σημίτη, σε μια περίοδο, που (επειδή δεν γνωρίζαμε ότι τα χειρότερα έπονταν) όλοι τον λοιδορούσαν. «Πέτρο, συγνώμη, δεν είχα καταλάβει, ότι η αγάπη για τη σημιτική πολιτεία, ήταν τελικώς αγάπη για κάθε εξουσία»…
Αυτά θυμήθηκα χθες που παρακολούθησα άλλη μια πρετεντέρειο «εξαλλότητα» (έξαλλη μεγαλειότητα) να βρυχάται εκ του παραθύρου του, καλώντας επιτέλους τους πολιτικούς «να δουν δελτία» για να καταλάβουν τα πραγματικά προβλήματα του τόπου. Άλλωστε, ανέφερε ο ίδιος εμφανώς θυμωμένος, δεν είναι δυνατόν ο τόπος να «ασχολείται με τον κάθε βουλευτή που άγει και φέρει την “παρόλα” του», προκειμένου να διοχετεύσει την «πικρία» του για την διάψευση των ταπεινών του φιλοδοξιών. Ο κ. Πρετεντέρης έχει απόλυτο δίκιο! Κι εδώ θα προσθέσω εγώ ότι και ο κάθε χουλιγκάνος των γηπέδων, οσφυοκάμπτης και σεμνός υπηρέτης όλων των κυβερνήσεων δεν μπορεί να ενημερώνει την κοινή γνώμη και να θεωρεί μάλιστα ότι κάνει και κάποιου είδους παρέμβαση.
Υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στους πολιτικούς που λοιδορεί ο κ. Πρετεντέρης και σε εκείνους που δημοσιογραφούν με τον συγκεκριμένο τρόπο. Οι πρώτοι εκλέγονται ελεύθερα από τον λαό. Οι δεύτεροι είναι απλώς πληρωμένοι γραφιάδες. Ας πούμε ότι εμείς οι πολιτικοί επιστρέφουμε στην πολιτική. Ποιον θα βρούμε εκεί; Πάντως όχι τους γνωστούς Πρετεντέρηδες… Οι καιροί αλλάζουν. Η Ελλάδα είναι μια μικρή οικογένεια. Η μικρονοητική υπεροψία δεν μπορεί πια να κρύψει το κουσούρι κανενός…

Στον πάγο ο λιθάνθρακας

Στροφή στο φυσικό αέριο και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009

Στον πάγο βάζει η κυβέρνηση τον λιθάνθρακα και μαζί με αυτόν τα σχέδια της ΔΕΗ αλλά και των ιδιωτικών επιχειρηματικών ομίλων για τηνεγκατάσταση μονάδων ηλεκτρισμού με το συγκεκριμένο καύσιμο. 

«Δεν είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης ούτε η πυρηνική ενέργεια ούτε ο λιθάνθρακας», ανέφεραν χθες κύκλοι του υπουργείου Ανάπτυξης, για να προσθέσουν ότι «στο θέμα του λιθάνθρακα υπάρχει τροποποίηση της πολιτικής μας». Κατά τις ίδιες πάντα πηγές, το έλλειμμα της χώρας σε ηλεκτρισμό που θα προκύψει έντονο τα επόμενα χρόνια θα επιχειρηθεί να καλυφθεί με άλλα καύσιμα και όχι με λιθάνθρακα, με έμφαση στο φυσικό αέριο και στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. 

Πρόκειται για στροφή 180 μοιρών της πολιτικής της κυβέρνησης στο θέμα του άνθρακα, που κάποιοι έσπευσαν να τη χαρακτηρίσουν και «προεκλογική», αφού το τελευταίο που θα ήθελε θα ήταν να οδηγηθεί σε εκλογές έχοντας να αντιμετωπίσει τις μαύρες σημαίες των τοπικών κοινωνιών που αντιδρούσαν έντονα στις νέες μονάδες λιθάνθρακα. Και αυτό διότι η στάση των προηγούμενων ηγεσιών του υπουργείου Ανάπτυξης, τόσο επί Δ. Σιούφα όσο και επί Χρ. Φώλια, για «λελογισμένη» χρήση του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μας ισοζύγιο, όσο και η επιμονή της ΔΕΗ και των ιδιωτών για την κατασκευή τέτοιων μονάδων, είχαν δημιουργήσει ένα ευρύτατο μέτωπο αντιδράσεων σε Καβάλα, Μαντούδι, Αλιβέρι, Αστακό, Άσπρα Σπίτια, Αλμυρό Βόλου και όπου αλλού υπήρχαν σκέψεις για παρόμοιες επενδύσεις. 

Ειδικά για τη ΔΕΗ, στο επιχειρησιακό σχέδιο της οποίας είχε συμπεριληφθεί η κατασκευή δύο μονάδων λιθάνθρακα, σε Αλιβέρι και Λάρυμνα, συνολικής ισχύος 1.600 ΜW, η ίδια πηγή ανέφερε ότι η επιχείρηση θα πρέπει να αλλάξει τα πλάνα της. Προσθέτοντας μάλιστα ότι η διοίκησή της έχει ενημερωθεί για την απόφαση αυτή του υπουργείου Ανάπτυξης, γεγονός που όπως άφηναν να εννοηθεί δεν έγινε δεκτό με ιδιαίτερη ικανοποίηση από την εταιρεία. Εκτός ΔΕΗ, σχέδια για μονάδες λιθάνθρακα είχαν τόσο η Εndesa (Άσπρα Σπίτια) όσο και η ΤΕΡΝΑ (Μαντούδι) και η Εdison-ΕΛΠΕ (Αστακό). 

Το νέο μείγμα της ενεργειακής πολιτικής
Γεγονός είναι πάντως ότι μετά την απόρριψη του λιθάνθρακα ως εναλλακτικού καυσίμου βάσης, δίπλα στον λιγνίτη και στο φυσικό αέριο, (μια τέτοια μονάδα θέλει 5-6 χρόνια να κατασκευαστεί) μένει να απαντηθεί με ποιον τρόπο θα καλυφθεί το έλλειμμα σε ηλεκτρισμό τα επόμενα χρόνια. Το φυσικό αέριο είναι και θα παραμείνει ένα ακριβό καύσιμο, ο κάποτε φθηνός λιγνίτης τελειώνει, αφού τα ποιοτικά αποθέματα βρίσκονται σε όλο και μεγαλύτερα βάθη, ενώ όσον αφορά τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας αφενός υπάρχει πρόβλημα με τη γραφειοκρατία και αφετέρου λειτουργούν συμπληρωματικά. Σε σχετική ερώτηση, η πηγή του υπουργείου απάντησε πως για την κάλυψη του ελλείμματος θα δοθεί από εδώ και πέρα μεγάλη έμφαση σε άλλες μορφές ενέργειας, δηλαδή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, και ειδικά στα αιολικά, όπου ετοιμάζεται απλοποίηση της αδειοδοτικής διαδικασίας. Το έλλειμμα θα επιχειρηθεί επίσης να καλυφθεί με επίσπευση εκ μέρους της ΔΕΗ των χρόνων αντικατάστασης των παλαιών μονάδων φυσικού αερίου και λιγνίτη της εταιρείας με αντίστοιχες νέες. 

Καμία αύξηση στη ΔΕΗ
Διαβεβαίωσε, πάντως, ότι το 2009 δεν θα υπάρξει πρόβλημα με την ενεργειακή επάρκεια της χώρας, καθώς επίσης ότι τη χρονιά που διανύουμε δεν πρόκειται να αυξηθούν τα τιμολόγια της ΔΕΗ. Όσο για τον επικεφαλής της ΔΕΗ κ. Τάκη Αθανασόπουλο, οι κύκλοι του υπουργείου Ανάπτυξης διαψεύδουν τα σενάρια περί απομάκρυνσής του, τονίζοντας ότι παραμένει στην επιχείρηση ως διευθύνων σύμβουλος. 

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, στα σχέδια της ηγεσίας του υπουργείου Ανάπτυξης περιλαμβάνονται συγχωνεύσεις ομοειδών οργανισμών του υπουργείου, όπως για παράδειγμα στον τομέα έρευνας και τεχνολογίας, καθώς επίσης και πλάνο για περιστολή των δαπανών το 2009 κατά 10%. 

ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ

Μετά την απόρριψη του λιθάνθρακα μένει να απαντηθεί πώς θα καλυφθεί το έλλειμμα σε ηλεκτρισμό τα επόμενα χρόνια

Φεύγει η Σέλμαν από την Κομοτηνή

Αθήνα - Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009

Σε «πρωτεύουσα» της κρίσης αναδεικνύεται ημέρα με την ημέρα η Κομοτηνή. Το τελευταίο κρούσμα της αποβιομηχάνισης στην ακριτική περιοχή έρχεται με την ελληνοελβετική βιομηχανία επεξεργασίας ξύλου, Σέλμαν, η οποία, σύμφωνα με το σωματείο των εργαζομένων της, προετοιμάζεται για μεταφορά της παραγωγής στο εργοστάσιο που διαθέτει στο Βασιλικό Χαλκίδας. Την ίδια στιγμή, αν και υπάρχουν παραγγελίες, η επιχείρηση έδωσε αναγκαστική άδεια στους 200 υπαλλήλους της αρχικά για δύο εβδομάδες. Η τυχόν μετεγκατάσταση της επιχείρησης θα προκαλέσει αναπόφευκτα ερωτηματικά, καθώς η δημιουργία του εργοστασίου στη ΒΙΠΕ της Κομοτηνής έχει επιδοτηθεί από τον αναπτυξιακό νόμο. « Από τα 99 εργοστάσια της βιομηχανικής περιοχής,σήμερα λειτουργούν σε κανονική βάση μόνο τρία », όπως αναφέρουν παράγοντες του νομού. 

Την ίδια στιγμή, σοβαρά προβλήματα ανακύπτουν και στη Φθιώτιδα. Πέρα από τον «μεγάλο ασθενή», τη Λάρκο, το μέλλον της οποίας θα επηρεάσει δεκάδες οικογένειες στην περιοχή, μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες καλωδίων, η Νεξάνς, ανήγγειλε τις τελευταίες ημέρες 24 διαθεσιμότητες στο εργοστάσιό της στην Αγία Μαρίνα της Στυλίδας. Αν και επισήμως η Φθιώτιδα εμφανίζει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στη χώρα, το 2008 απολύθηκαν 9.261 εργαζόμενοι, αριθμός που συνεπάγεται περίπου το 1/6 του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της περιοχής. 

Στο μεταξύ, επιχείρηση που διαφημίζει « υπηρεσίες για εξεύρεση προσωπικού » και υπόσχεται, μεταξύ άλλων, « χαμηλόμισθο προσωπικό από χώρες της ΕΕ» καταγγέλλει το εργατικό κέντρο Ναυπλίου.

Αιφνίδιο stop για μονάδες λιθάνθρακα

Oπισθεν...ολοταχώς στη χρήση λιθάνθρακα για την παραγωγή ηλεκτρισμού κάνει η κυβέρνηση, ανατρέποντας τον ενεργειακό σχεδιασμό και επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ για την εγκατάσταση 3.600-4.000 MW που είχαν προγραμματίσει τόσο η ΔΕΗ όσο και ιδιώτες

10/2/2009

Της Μανταλένας Πίου

Κύκλοι του υπουργείου Ανάπτυξης ανέφεραν χθες ότι η νέα ηγεσία δεν προτίθεται να δώσει το «πράσινο φως» ούτε σε λιθανθρακικούς σταθμούς, ούτε σε πυρηνικούς και ότι προτεραιότητα θα δοθεί στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) και στις μονάδες φυσικού αερίου, ενώ θα προχωρήσουν και οι λιγνιτικοί σταθμοί, δεδομένου ο λιγνίτης είναι εγχώριο καύσιμο.

Πρόσθεσαν μάλιστα, ότι ο υπουργός Κωστής Χατζηδάκης ενημέρωσε σχετικά τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΔΕΗ Τάκη Αθανασόπουλο, δεδομένου ότι το νέο business plan της ΔΕΗ περιλαμβάνει την κατασκευή δύο λιθανθρακικών σταθμών, ισχύος 600-800 MW έκαστος, ο ένας στο Αλιβέρι, για τον οποίον μάλιστα είχαν αρχίσει οι προπαρασκευαστικές διεργασίες καθώς η λειτουργία του είχε προγραμματιστεί για το 2014 και ο άλλος στη Λάρυμνα.

Οι ίδιες πηγές απέδωσαν την κυβερνητική αναδίπλωση στις αντιδράσεις για την εγκατάσταση μονάδων, αναλυτές όμως σχολίαζαν ότι η όλη κίνηση μυρίζει... εκλογές, καθώς η κυβέρνηση φαίνεται να θέλει να κλείσει όλα τα μέτωπα που θα μπορούσαν να της δημιουργήσουν πρόβλημα σε ενδεχόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Ακύρωση επενδύσεων

Προχωρημένα σχέδια για λιθανθρακικούς σταθμούς έχουν η Endesa Hellas (μεικτή εταιρία της ισπανικής Endesa με τον όμιλο Μυτιληναίου) για μονάδα 800 MW στον Αγιο Νικόλαο Βοιωτίας για την οποία είχε πάρει και άδεια από τη ΡΑΕ, η ιταλική Edison για μονάδα 800 MW στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας και η ΤΕΡΝΑ για σταθμό ισχύος 600 MW στο Μαντούδι Ευβοίας.

Τώρα, όλες οι επενδύσεις αυτές μένουν στον αέρα, ενώ η ΔΕΗ θα αναγκαστεί εκ των πραγμάτων να αλλάξει το business plan, που είχε παρουσιάσει μόλις τον περασμένο Νοέμβριο. Δεν είναι η μόνη αλλαγή στο επιχειρησιακό σχέδιο που θα αναγκαστεί να κάνει η επιχείρηση, καθώς δεν φαίνεται να παίρνει πισω ούτε την αύξηση 1% των τιμολογίων που είχε προβλέψει για το 2009 σε αντιστάθμισμα του κόστους των κοινωνικών υπηρεσιών που προσφέρει.

Εγκυρες πηγές του υπουργείου Ανάπτυξης ανέφεραν χθες πως η ΔΕΗ δεν πρόκειται να προβεί σε αύξηση τιμολογίων φέτος.

Ελλειμα

Το έλλειμμα ηλεκτρικής ενέργειας, της τάξης των 3.600-4.000 MW που θα προκύψει από τη μη εγκατάσταση των λιθανθρακικών μονάδων, θα πρέπει να καλυφθεί από άλλα καύσιμα και κυρίως φυσικό αέριο, καθώς οι αιολικοί και οι ηλιακοί σταθμοί δεν μπορούν να υποκαταστήσουν μονάδες βάσης, επειδή η παραγωγή τους δεν σταθερή.

Ωστόσο, αν όλη η νέα παραγωγή ηλεκτρισμού της χώρας στηριχθεί στο φυσικό αέριο, υπάρχει ο ορατός κίνδυνος, όπως απέδειξαν τα πρόσφατα γεγονότα, αφενός της εκτίναξης του κόστους ηλεκτροπαραγωγής στα ύψη (επειδή οι τιμές του φυσικού αερίου παρουσιάζουν τεράστιες διακυμάνσεις διεθνώς), αφετέρου της άμεσης εξάρτησης για την πρώτη ύλη από ελάχιστους συγκεκριμένους προμηθευτές, κάτι που προσπαθούν να αποφύγουν οι περισσότερες χώρες στον κόσμο.

Γι αυτούς τους λόγους (κόστος καυσίμου και εξάρτηση) οι λιθανθρακικές μονάδες παρότι «βρόμικες» και επιβαρυμένες με τα πιστοποιητικά εκπομπής CO2 εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρή ενεργειακή επιλογή για τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, ιδιαίτερα για όσες δεν ποντάρουν στην πυρηνική ενέργεια.

Κερδίζει... «τρώγοντας» τα παιδιά της

Κυριακή, 08.02.09

Δεν έχουν περάσει παρά λίγοι μήνες από τότε που ο πρόεδρος της ΔΕΗ, Τ. Αθανασόπουλος, απέδιδε την κάθετη υποχώρηση της κερδοφορίας της επιχείρησης στις υψηλές τιμές του πετρελαίου και, κυρίως, στις στρεβλώσεις της εγχώριας αγοράς που υποχρέωνε τη ΔΕΗ να παρέχει ηλεκτρική ενέργεια με χαμηλά τιμολόγια σε παραγωγούς-ανταγωνιστές της από τους οποίους αγόραζε στο πλαίσιο της απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας σε υψηλότερες τιμές.

Στο διάστημα που μεσολάβησε η αποκλιμάκωση των τιμών του μαύρου χρυσού που προσγειώθηκε στα 40 δολάρια το βαρέλι από τα 150 το περασμένο καλοκαίρι μετέβαλε ριζικά την εικόνα. Πλέον η ΔΕΗ θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα πιο θεαματικά «turn around stories» του 2009. Οι ειδικοί προβλέπουν πως οι άνω των 300 εκατ. ευρώ εκτιμώμενες ζημιές για το 2008 μπορούν να «γυρίσουν» σε κέρδη ακόμη και 600 εκατ. ευρώ φέτος, καθώς στο αμέσως επόμενο διάστημα η τιμή του φυσικού αερίου θα αποκλιμακωθεί ακολουθώντας την πτωτική πορεία του πετρελαίου.

Το φυσικό αέριο αναμένεται ότι θα κυμανθεί στα επίπεδα των 25 ευρώ ανά MWh, κάτι που θα οδηγήσει σε περαιτέρω υποχώρηση τη μέση τιμή αγοράς στη χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, ακόμη και κάτω των 50 ευρώ ανά MWh από τα σημερινά επίπεδα των 60 ευρώ/MWh. Δηλαδή το κόστος της ΔΕΗ θα μειωθεί αισθητά, ενώ η αυξημένη χρήση των υδροηλεκτρικών μονάδων θα το μειώσει ακόμα περισσότερο.

Εάν επαληθευτούν αυτές οι εκτιμήσεις και διατηρηθεί σε χαμηλά επίπεδα η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας λόγω ύφεσης, τότε η ΔΕΗ θα μπορεί να κρατά εκτός συστήματος τις ακριβές της μονάδες. Αποτέλεσμα αυτού θα είναι ότι η Οριακή Τιμή (σ.σ. πρόκειται για τη τιμή με την οποία αποπληρώνονται από το ΔΕΣΜΗΕ όσοι συμμετέχουν στην ημερήσια αγορά.

Με τη σειρά του, ο ΔΕΣΜΗΕ αποζημιώνεται από τον κύριο του δικτύου διανομής, δηλαδή από τη ΔΕΗ) θα διαμορφώνεται με βάση τις μονάδες μικρότερου κόστους και επομένως θα είναι χαμηλότερη.

Αυτό σημαίνει πως η ΔΕΗ θα μπορεί να αγοράζει στην Οριακή Τιμή την ενέργεια που παράγουν ανταγωνιστές της όπως η Ενεργειακή Θεσσαλονίκης (ΕΝΘΕΣ, θυγατρική των Ελληνικών Πετρελαίων) και η Αλουμίνιον της Ελλάδος έναντι 50 ευρώ/MWh, και να την πουλάει στους βιομηχανικούς πελάτες της στα 61 ευρώ/MWh, τιμή που ορίζεται βάσει του ρυθμιζόμενου τιμολογίου Α150 (τιμολόγιο πελατών Υψηλής Τάσης), το οποίο από το 2007 μέχρι το καλοκαίρι του 2008 αυξήθηκε κλιματωτά σε ποσοστό έως και 30%. Πρόκειται, δηλαδή, για αντιστροφή όσων συνέβαιναν το περασμένο καλοκαίρι, ένα ουσιαστικά «ανάποδο» arbitrage. Πληροφορίες του ΕΤ.f αναφέρουν ότι η Κομισιόν παρακολουθεί τις εξελίξεις αυτές και ετοιμάζεται να παρέμβει... Το φαινόμενο αυτό έχει ήδη προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες σε σειρά μεγάλων ελληνικών βιομηχανιών μεταξύ των οποίων και η ΛΑΡΚΟ, στην οποία η ΔΕΗ ελέγχει το 28,6% του μετοχικού της κεφαλαίου.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο παραγωγό σιδηρονικελίου στην Ευρώπη και έναν από τους πέντε μεγαλύτερους παγκοσμίως. Με το κόστος ρεύματος αυξημένο κατά 30%, η ΛΑΡΚΟ (δεύτερος μεγαλύτερος πελάτης Υψηλής Τάσης της ΔΕΗ) βρίσκεται αντιμέτωπη με μια εκρηκτική αύξηση του κόστους παραγωγής της που πολλοί φοβούνται ότι μπορεί να την οδηγήσει ακόμη και σε «λουκέτο».
Η ΛΑΡΚΟ, κατά το πρότυπο πολλών εταιριών του κλάδου διεθνώς, διέθετε στο παρελθόν ειδικό τιμολόγιο που ήταν συνδεδεμένο με τις διεθνείς τιμές του νικελίου στο London Metal Exchange (LME). Μετά από πιέσεις της ΔΕΗ, το τιμολόγιο αποσυνδέθηκε από τις τιμές του νικελίου, με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί καθοριστικά το κόστος παραγωγής λόγω της υψηλής κατανάλωσης.
Το τιμολόγιο ρεύματος που καλείται να πληρώνει η εταιρία πλέον φτάνει τα 63€/MWh, με τις τιμές LME του νικελίου στα 9.842 δολάρια/τόνο, σχεδόν στα ίδια επίπεδα με αυτά του 2003, όταν όμως η ΛΑΡΚΟ πλήρωνε για το ρεύμα 21 ευρώ/MWh. Δηλαδή με τις ίδιες τιμές του προϊόντος, η εταιρία καλείται να πληρώσει το ρεύμα κατά 200% ακριβότερο. Το επιπλέον κόστος με βάση την κατανάλωση της ΛΑΡΚΟ εκτιμάται ότι φτάνει τα 50 εκατ. ευρώ, δηλαδή περίπου το ήμισυ των ζημιών ύψους 100 εκατ. ευρώ που εκτιμάται ότι θα ανακοινώσει η βιομηχανία παραγωγής νικελίου το 2008.

Ηδη έχουν υπάρξει απολύσεις περίπου 120 εργαζομένων σε εταιρίες που εργολαβικά συνεργάζονταν με τη ΛΑΡΚΟ, οι οποίοι προχώρησαν σε κινητοποιήσεις ζητώντας να δοθεί λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η βιομηχανία, λαμβάνοντας τη διαβεβαίωση του υπουργού Οικονομίας Γ. Παπαθανασίου ότι για το επόμενο δίμηνο, θα υπάρξει κρατική ενίσχυση και αναστολή των απολύσεων.

Την ίδια στιγμή, η ΔΕΗ εμφανίζεται αρνητική στην πρόταση να συμμετάσχει σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ύψους περίπου 100 εκατ. ευρώ για την επίλυση των προβλημάτων της ΛΑΡΚΟ που από τον περασμένο μήνα έχει προχωρήσει σε στάση πληρωμών προς τους προμηθευτές της. Η διοίκηση της ΔΕΗ έχει θέσει ως προτεραιότητα του επιχειρησιακού σχεδίου για την περίοδο 2009-2014 την εξοικονόμηση πόρων, τη δραστική περικοπή δαπανών και λειτουργικού κόστους.

Οι αναθεωρημένοι στόχοι της διοίκησης έτυχαν θερμής υποδοχής από το σύνολο σχεδόν των ξένων οίκων. Οι περισσότεροι αναμένουν το 2009 να αποτελέσει χρονιά θεαματικής ανάκαμψης για την κερδοφορία της ΔΕΗ, την οποία η Merrill Lynch τοποθετεί μετά από φόρους στα 577 εκατ. ευρώ, έναντι προβλεπόμενων ζημιών 334 εκατ. ευρώ για το 2008. Αντίστοιχα, η Citi τοποθετεί τα φετινά καθαρά κέρδη της εταιρίας στα 524 εκατ. ευρώ ενώ και την τιμή-στόχο για τη μετοχή στα 24,50 ευρώ, δηλαδή 90% υψηλότερα από τα τρέχοντα επίπεδα.

Προϋποθέσεις
Βέβαια, προϋπόθεση για την επαλήθευση των προβλέψεων αποτελούν η πιστή εφαρμογή του business plan που έχει ανακοινωθεί, η διατήρηση της τιμής του πετρελαίου στα τρέχοντα επίπεδα τιμών και ο έλεγχος του κόστους δανεισμού, που λόγω της διεθνούς κρίσης αναπόφευκτα θα βρεθεί υπό πίεση, δεδομένης της ανάγκης κεφαλαίων ύψους 2 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2010 για την υλοποίηση των νέων επενδύσεων, έχοντας ήδη αποφασίσει την ανεξάρτητη έκδοση ομολογιακών δανείων ύψους 585 εκατ. ευρώ σε πέντε διαφορετικές εκδόσεις με ισάριθμες τράπεζες.

Ο Τ. Αθανασόπουλος, από την πλευρά του, δηλώνει αισιόδοξος για την αναστροφή της σημερινής εικόνας που εμφανίζει η επιχείρηση και ακόμη περισσότερο για την επιστροφή σε κερδοφορία, η οποία θα ενισχυθεί εφόσον ελαχιστοποιηθεί η εξάρτηση από πηγές ενέργειας υψηλού κόστους και από διαφορετικές πηγές καυσίμων και αυξηθεί η διαθεσιμότητα των μονάδων και, φυσικά, εάν επιτευχθεί η αποδοτικότερη λειτουργία της επιχείρησης, έτσι ώστε η ΔΕΗ σταδιακά και μέχρι το 2014 να λειτουργεί ετησίως με 500 εκατ. ευρώ μικρότερο κόστος (σε τιμές 2008).

Οι εκτιμήσεις των αναλυτών

«Φως» από τη ΔΕΗ αναμένουν οι ξένοι επενδυτικοί οίκοι για τα χαρτοφυλάκια των πελατών τους το 2009. Εάν επαληθευθούν στο τέλος του 2009 οι στόχοι που έχουν θέσει τα τμήματα ανάλυσής τους, η τιμή της μετοχής της ΔΕΗ μπορεί να είναι υπερδιπλάσια της σημερινής, προσθέτοντας κεφαλαιοποίηση της τάξεως των 3 δισ. ευρώ. Ηδη η Merrill Lynch προτείνει την «αγορά» της μετοχής σε έκθεσή της, στην οποία διατηρεί αμετάβλητη την τιμή-στόχο στα 20 ευρώ ανά μετοχή. Ο οίκος εκτιμά ότι έχουν δημιουργηθεί οι συνθήκες ώστε η ΔΕΗ να πραγματοποιήσει ένα γρήγορο και σημαντικό «turn around», ενώ η Cheuvreux «βλέπει» τον τίτλο μέσα στο επόμενο εξάμηνο στα 17,6 ευρώ, εστιάζοντας στην «πλήρη αφοσίωση», όπως αναφέρει, του επικεφαλής της εταιρίας να μεταβάλει τη μέχρι σήμερα εικόνα της. Πιο αισιόδοξη η Citi, υποστηρίζει πως η μετοχή της ΔΕΗ δυνητικά μπορεί να προσφέρει την υψηλότερη απόδοση από το σύνολο των εταιριών του κλάδου στην Ευρώπη με μειωμένο ρίσκο σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν.

Των Αρ. Βαρβαρέσου, Γ. Αγγέλη 

Το τρίτο κύμα
της οικονομικής κρίσης

Οι τράπεζες, οι νέες προβληματικές, οι επαπειλούμενες κοινωνικές εντάσεις και οι επιταχυνόμενες εκλογές

Του ΑΝΤ. ΚΑΡΑΚΟΥΣΗ | Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009

Η πιστωτική κρίση θεριεύει διεθνώς, τα οικονομικά προβλήματα πολλαπλασιάζονται και η διέξοδος δεν φαίνεται στον ορίζοντα, παρά τις παρεμβάσεις και τα πολλά πια διασωστικά μέτρα σε Ανατολή και Δύση. Ηδη ο δυναμικός αναπτυξιακός κύκλος της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Αραβικής χερσονήσου μικραίνει, η Ρωσία πιέζεται, οι χώρες της Βαλτικής παίρνουν τον δρόμο της Ουγγαρίας προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ρουμανία και η Βουλγαρία χάνουν την αναπτυξιακή ταχύτητα που είχαν αποκτήσει με την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αλλά και οικονομικά ισχυρές, μέχρι πρότινος, χώρες παραπαίουν. 

Η Βρετανία φτωχαίνει ταχύτατα, η Ισπανία είδε την ανεργία να ανεβαίνει στο 14%, η Ιταλία χάνει αγορές, η Γαλλία προσπαθεί να διασώσει τις επιχειρήσεις της και αυτή ακόμη η Γερμανία αρχίζει να νιώθει βαριές τις συνέπειες της κρίσης. Ακόμη και εκείνο το πολυδιαφημισμένο θαύμα της Ιρλανδίας δεν υφίσταται πλέον. Η χώρα-υπόδειγμα για τους νεοφιλελεύθερους πολιτικούς πνίγεται στα χρέη, η διάσωση των ιρλανδικών τραπεζών, των οποίων το ενεργητικό λόγω της εξάπλωσής τους στον κόσμο ήταν πολλαπλάσιο του εθνικού εισοδήματος, ανέβασε τα ελλείμματα στο 7% και οι εξαγωγές περιήλθαν στο μισό, επειδή φτώχυνε η πελατεία τους στις ΗΠΑ και στη Βρετανία. 

Στην Αμερική επίσης οι προσδοκίες έχουν καταπέσει στο ναδίρ όπως και αυτές που καλλιέργησε η εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα οποίες εξανεμίζονται σιγά σιγά καθώς η υιοθέτηση των πρωτοβουλιών καθυστερεί, προσκρούει στα πανίσχυρα δόγματα της υπερδύναμης και στα αντιμαχόμενα λόμπι της πολιτικής και της οικονομίας. Σε αυτές τις διεθνείς συνθήκες και με τη βεβαιότητα ότι πριν από το τέλος του 2009 δεν πρόκειται να υπάρξει φως στο τούνελ της μεγαλύτερης μεταπολεμικής κρίσης οι δικοί μας τραπεζίτες αναμένουν το λεγόμενο «τρίτο κύμα» της κρίσης που εκτιμάται ότι θα εκδηλωθεί τους επόμενους μήνες στην Ευρώπη, οδηγώντας σε εξαιρετικά δυσχερή θέση ιστορικά πιστωτικά ιδρύματα και αυτές ακόμη τις πειθαρχημένες και συνήθως αμετακίνητες νομισματικές αρχές. 

Ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας κ. Τ. Αράπογλου, αν και ελπίζει ότι αυτό το «τρίτο κύμα» θα είναι το τελευταίο της μεγάλης κρίσης, δεν κρύβει την ανησυχία του για το μέγεθος και την έντασή του. Πιστεύει ότι θα είναι ισχυρότερο των δύο προηγουμένων και για τούτο θεωρεί κρίσιμο το τρέχον τρίμηνο του έτους, στη διάρκεια του οποίου θα αποκαλυφθούν νέα προβλήματα στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. 

Συμβαδίζει άλλωστε η πρόβλεψή του με εκείνες διεθνών οικονομικών αναλυτών, οι οποίοι αναμένουν πρόβλημα ακινήτων και στη Γηραιά Ηπειρο. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν επενδύσει περισσότερο από 1 τρισ. ευρώ σε ακίνητα και η επερχόμενη κάμψη της αγοράς θα διευρύνει τις ζημιές. Οι νέες ζημιές θα πρέπει να διαγραφούν και τα κενά να καλυφθούν με καινούργια κεφάλαια, τα οποία σήμερα είτε σπανίζουν είτε δεν τοποθετούνται με ευκολία σε τραπεζικές επενδύσεις. Βάσει αυτών των εκτιμήσεων μαζικές αναμένονται οι προσπάθειες αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου στην Ευρώπη. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα προσφερθούν ιδιώτες μέτοχοι να συμμετάσχουν σε αυτές ή τελικώς θα χρειασθεί η συνεισφορά των κρατών και των κυβερνήσεων. Πράγμα που σημαίνει επιπρόσθετα πακέτα βοήθειας προς τις τράπεζες και μεταβολή των όρων και των κανόνων άσκησης της τραπεζικής στην Ευρώπη. 

Δεν είναι άλλωστε λίγοι εκείνοι στην εγχώρια τραπεζική αγορά που προβλέπουν ότι το επόμενο εξάμηνο το κράτος θα έχει μεγάλη συμμετοχή σε όλες τις τράπεζες. Ορισμένοι μάλιστα θεωρούν σχεδόν νομοτελειακή την επανάκαμψη του κράτους στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα. Αν μάλιστα προστεθούν και οι αυξανόμενες επισφάλειες από τα επιχειρηματικά δάνεια, τότε το πρόβλημα, στον βαθμό που η αγορά δεν ανακάμψει, θα είναι εντονότερο. Δεν είναι τυχαίο ότι έναντι αυτών των δυσμενών προοπτικών ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Ιω.Παναγόπουλος πρότεινε στον διοικητή της Εθνικής Τράπεζας κ. Αράπογλου την ανάληψη πρωτοβουλίας για την επανασύσταση του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων (ΟΑΕ). Η πρόταση δεν άφησε αδιάφορο τον κ. Αράπογλου, ο οποίος δείχνει πρόθυμος να συζητήσει μια τέτοια λύση για εθνικής σημασίας επιχειρήσεις, αρκεί τα κριτήρια ένταξης να είναι σαφή και υπό τον όρο ότι θα εφαρμοσθούν ταυτόχρονα σχέδια αναδιάρθρωσής τους. Υποψήφιες για έναν νέο ΟΑΕ θα μπορούσαν να είναι η Λάρκο, τα Λιπάσματα, ο όμιλος Λαναρά και άλλες μεγάλες επιχειρήσεις που απασχολούν σοβαρό αριθμό εργαζομένων ή κατέχουν σημαντική θέση στην ελληνική παραγωγή. Η ιδέα πάντως φαίνεται πως δεν βρίσκει σύμφωνο τον υπουργό Οικονομίας κ.Ι.Παπαθανασίου, ενώ κάθετα αντίθετος είναι και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ.Γ.Προβόπουλος. Οπως και αν έχει πάντως οι προβλέψεις δεν είναι οι καλύτερες για τις τράπεζες και τις χρηματοδοτούμενες από αυτές επιχειρήσεις. Οι μήνες που ακολουθούν προβλέπονται δύσκολοι και ικανοί να προκαλέσουν νέα κύματα κοινωνικής αναταραχής και πολιτικής έντασης. Πράγμα που σημαίνει ότι οι εκλογές θα έλθουν πιο κοντά, αν δεν έχουν ήδη έλθει. 

Εκκολάπτεται νέα γενιά προβληματικών επιχειρήσεων

ΔΙΟΝ. ΣΤΑΜΠΟΓΛΗΣ | Αθήνα - Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009

Η δημιουργία νέας γενιάς προβληματικών επιχειρήσεων τρομάζει την κυβέρνηση, η οποία δείχνει ότι θέλει να τις στηρίξει αλλά συναντά εμπόδια από την Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία απαγορεύει τις ενισχύσεις στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας περί ανταγωνισμού. Στον κατάλογο των εν δυνάμει προβληματικών επιχειρήσεων βρίσκονται, στις πρώτες θέσεις, τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, η ΛΑΡΚΟ, η Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ) και η Ελληνική Κλωστοϋφαντουργία του ομίλου Λαναρά. 

Ειδικά για τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά αναμένεται να πραγματοποιηθεί σκληρή αντιπαράθεση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του υπουργείου Οικονομίας το οποίο χειρίζεται το όλο θέμα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητεί να επιστρέψουν τα ναυπηγεία ενισχύσεις περίπου 500 εκατ. ευρώ στο Δημόσιο και το υπουργείο Οικονομίας υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται λόγος. Διαφωνίες επίσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του υπουργείου Οικονομίας εντοπίζονται στα θέματα των εγγυήσεων που έχει δώσει το Δημόσιο, αρχικά υπέρ της ΕΤΒΑ και στη συνέχεια υπέρ της Τράπεζας Πειραιώς. 

Σημειώνεται ότι το υπουργείο Οικονομίας μπορούσε να προσφύγει από το φθινόπωρο στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά η πολιτική ηγεσία απέρριψε τη σχετική πρόταση. Ετσι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επανήλθε δριμύτερη, ζητώντας άμεση εφαρμογή της απόφασής της. Τώρα το υπουργείο Οικονομίας πρέπει να κινήσει τις διαδικασίες ανάκτησης του ποσού, οπότε θα ανακύψει μέγα πρόβλημα με τους ιδιώτες επενδυτές εκ Γερμανίας, οι οποίοι απειλούν ότι «θα τα μαζέψουν και θα φύγουν». 

Για τις άλλες επιχειρήσεις που κινδυνεύουν να μετατραπούν σε προβληματικές: 

Η ΛΑΡΚΟ πρέπει να έχει έτοιμο επιχειρησιακό σχέδιο για την επιβίωσή της σε έναν μήνα. Η ΓΣΕΕ έχει λάβει διαβεβαιώσεις από τον υπουργό Οικονομίας κ. Ι.Παπαθανασίου ότι δεν θα πραγματοποιηθεί καμία απόλυση κατά το επόμενο δίμηνο, εφόσον εν τω μεταξύ καταρτισθεί το επιχειρησιακό σχέδιο της εταιρείας. Τα τελευταία τρία χρόνια η επιχείρηση καταγράφει απώλειες (από διαφυγόντα κέρδη) άνω των 350 εκατ. ευρώ, διότι η διεθνής τιμή του νικελίου βρέθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο από τα 31.400 δολάρια ο τόνος στα 9.600 δολάρια, με αποτέλεσμα οι ζημιές του 2008 να εκτιμάται ότι θα ξεπεράσουν τα 90 εκατ. ευρώ. Η επιχείρηση, από τον περασμένο Δεκέμβριο, έχει ενημερώσει τους προμηθευτές της ότι αδυνατεί να τους πληρώσει. Στο πλαίσιο αυτό επανέρχονται στο προσκήνιο οι φήμες και πληροφορίες περί ιδιωτικοποίησης της εταιρείας, πράγμα απίθανο λόγω της αρνητικής οικονομικής συγκυρίας τόσο του μεταλλευτικού κλάδου διεθνώς όσο και γενικότερα. 

Η ΕΛΒΟ αναμένεται να καταγράψει ζημιές για το 2008 που θα ξεπεράσουν τα 15 εκατ. ευρώ και μπορεί να πλησιάσουν και τα 20 εκατ. ευρώ, ενώ για το 2006 και το 2007 η επιχείρηση εμφάνιζε έλλειμμα περίπου 10 εκατ. ευρώ. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι ο περυσινός τζίρος της ΕΛΒΟ υποχώρησε σχεδόν κατά 60% και διαμορφώθηκε περίπου σε 35 εκατ. ευρώ, όταν το κόστος της μισθοδοσίας των εργαζομένων εκτιμάται σε 25 εκατ. ευρώ. Το υπουργείο Οικονομίας αναζητεί διέξοδο, υπερπηδώντας τα εμπόδια που θέτει η ΕΕ σε ό,τι αφορά τις κρατικές ενισχύσεις, αφού οι πρώτοι που «θα πληρώσουν τη νύφη» θα είναι οι εργαζόμενοι. Η Ελληνική Κλωστοϋφαντουργία μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες της κυβέρνησης να τη «σώσει» από το οριστικό «λουκέτο», που θα οδηγούσε σε απολύσεις εργαζομένων, η λύση φαίνεται ότι δόθηκε από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος αλλά και μέσω του σχεδίου ρευστότητας των τραπεζών και κατά προέκταση της πραγματικής οικονομίας. Με τις τροποποιήσεις του αρχικού σχεδίου νόμου για την ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας, προβλέπεται ότι μεταξύ άλλων η εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου προς τις τράπεζες θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για χορηγήσεις «προς επιχειρήσεις ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη της χώρας». Ετσι, το υπουργείο Οικονομίας ελπίζει πως δεν θα σημειωθεί νέα παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία οι ενισχύσεις προς την κλωστοϋφαντουργία συνιστούν παραβίαση των κοινοτικών όρων ανταγωνισμού. Πάντως, το πρόβλημα χρηματοδότησης της επιχείρησης με 30 εκατ. ευρώ συνολικά δεν έχει ακόμη επιλυθεί. 

Η ΛΑΡΚΟ κορυφαία εταιρία στην παραγωγή νικελίου ζητεί... κρατική στήριξη

Πηγή: Express.gr  09/02/09-08:01

«Η Eλλάδα μπορεί να μην έχει πετρέλαιο έχει όμως νικέλιο».  Η φράση αυτή, που αποδίδεται στον Πρόδρομο Αθανασιάδη Μποδοσάκη, εμβληματική μορφή της ελληνικής βιομηχανίας και ιδρυτή της ΛΑΡΚΟ, δείχνει τη βαθιά πίστη του «πατέρα» της ελληνικής βιομηχανίας, όπως τον αποκαλούν πολλοί, στον ορυκτό πλούτο της χώρας. Πλούτο, που ο Μποδοσάκης με επιμονή και αναλαμβάνοντας τεράστιο επιχειρηματικό ρίσκο, αξιοποίησε, χτίζοντας μια από τις ελάχιστες βαριές βιομηχανίες της χώρας. Πλούτος, που το 2006 ανταλλάχτηκε με «χαρτιά», σε μια κίνηση αντιστάθμισης κινδύνου (hedging), η οποία κόστισε στη ΛΑΡΚΟ απώλεια εσόδων 363 εκατ. δολ. για τα έτη 2006-2007 και το πρώτο εξάμηνο του 2008.  Eτσι, η μοναδική μεταλλουργική - μεταλλευτική εταιρία στην Ευρώπη, που χρησιμοποιεί ίδια μεταλλεύματα για την παραγωγή νικελίου και εξάγει το σύνολο της παραγωγής της στις μεγάλες βιομηχανίες ανοξείδωτου χάλυβα Thyssen-Krupp, Outokumpu, Acerinox, British Steel κ.ά., σήμερα βρίσκεται για μια ακόμη φορά στην ιστορία της, στο χείλος του γκρεμού. Η εταιρία που απασχολεί 1.300 εργαζόμενους σε έξι νομούς της χώρας (Φθιώτιδα, Εύβοια, Καστοριά, Βοιωτία και Κοζάνη, με μεταλλεία και λιγνιτωρυχεία) είναι αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της πτώχευσης.  Χρωστά 17 εκατ. ευρώ στη ΔΕΗ για το ρεύμα που καταναλώνει (είναι μια από τις πλέον ενεργοβόρες βιομηχανίες της χώρας) και παρακαλεί τους μετόχους της, δηλαδή τη ΔΕΗ, την Εθνική Τράπεζα και το Δημόσιο, να συμμετάσχουν σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της τάξης των 100 εκατ. ευρώ προκειμένου να επιβιώσει.  Στο τέλος του 2008 δε, έλαβε ένεση ρευστότητας 30 εκατ. ευρώ με τη μορφή δανεισμού αλλά αυτό δεν φτάνει. Η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου είναι επιβεβλημένη και οι μέτοχοι σε περίοδο διεθνούς οικονομικής κρίσης μελετούν, κωλυσιεργούν και περιμένουν την πολιτική απόφαση που θα επιβάλει τη συμμετοχή τους σε αυτή. Το 2005 ήταν χρονιά - σταθμός για τη ΛΑΡΚΟ. Η εταιρία, έχοντας πραγματοποιήσει ένα σημαντικό επενδυτικό πρόγραμμα, έκανε ρεκόρ παραγωγής, ξεπερνώντας τους 19.000 τόνους νικελίου. Τα καθαρά κέρδη για πρώτη φορά στην ιστορία της ανήλθαν σε 24 εκατ. ευρώ, έναντι 171.000 ευρώ το 2004 και ζημίες 10 εκατ. ευρώ το 2003 και 27 εκατ. ευρώ το 2002.  Μάλιστα το 2005 για πρώτη φορά μείωσε τον δανεισμό της στο μηδέν και αποπλήρωσε χρέη προς τη ΔΕΗ της τάξης των 11 εκατ. ευρώ. Με δεδομένο ότι τα οικονομικά της ΛΑΡΚΟ, όπως όλων των μεταλλευτικών επιχειρήσεων, υπόκεινται στον χρηματιστηριακό κύκλο των τιμών του νικελίου στο Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων Λονδίνου (LME), θεωρητικά ανέμενε και οι επόμενες χρονιές να εξελιχθούν το ίδιο καλά, αν όχι καλύτερα, αφού το νικέλιο είχε εισέλθει στην ανοδική φάση του κύκλου. Και ενώ οι τιμές του νικελίου παρουσίαζαν συνεχή ανοδική πορεία, το 2006 αναδείχθηκε σε κομβικό έτος για τη νέα κατρακύλα της ΛΑΡΚΟ. Η επιλογή της διοίκησης της εταιρίας να προπωλήσει την παραγωγή της για τα έτη 2006 και 2007 με στόχο την αντιστάθμιση του κινδύνου της ισοτιμίας ευρώ-δολαρίου ήταν καταλυτική για τις καταστροφικές εξελίξεις που ακολούθησαν.  Η προπώληση της παραγωγής (hedging) έγινε με τιμή 18.000 δολ. τον τόνο, όταν το 2007 η τιμή του προϊόντος έφθασε τα 50.000 δολ. τον τόνο. Η επιλογή αυτή, που το καλοκαίρι του 2008 ανετράπη με επαναγορά της προπωλημένης παραγωγής για να σωθεί ό,τι μπορούσε να σωθεί, υπολογίζεται ότι κόστισε στην εταιρία 238 εκατ. ευρώ. Σήμερα η ΛΑΡΚΟ παρουσιάζει και πάλι ζημίες της τάξεως των 80 εκατ. ευρώ, ενώ η νέα διοίκηση, καλείται να διαχειριστεί και το αυξημένο λειτουργικό κόστος που δημιούργησε μια σειρά επιλογών, όπως η αύξηση του αριθμού των διευθυντών από 17 το 2004 σε 52. Οι καλές ημέρες για τις τιμές του νικελίου είναι παρελθόν αφού πωλείται περίπου στα στα 11.500 δολ. τον τόνο στο LME και η εταιρία –που ίδρυσε πριν από46 χρόνια ο Μποδοσάκης, πέρασε τη δεκαετία του '80 στον έλεγχο των τραπεζών και του ΟΑΕ, αναγεννήθηκε το 1989 ως Νέα ΛΑΡΚΟ, επιβίωσε με προβλήματα τη δεκαετία του '90– βρίσκεται για άλλη μια φορά αντιμέτωπη με την «κατάρα» της βαριάς βιομηχανίας στην Ελλάδα.

Εφημερίδα το Βήμα

Προπομπός υποβάθμισης της Οικονομίας

Ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Μoody΄s προβλέπει επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης σε Ελλάδα και ΝΑ Ευρώπη και δυσκολίες για τις τράπεζες καθώς αναμένεται διόγκωση των επισφαλειών

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009

Προπομπό για νέα υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας αποτελούν οι αρνητικές αναθεωρήσεις των εκτιμήσεων του διεθνούς οίκου αξιολόγησης Μoody΄s για τις τράπεζες Εurobank, Αlpha Βank και Πειραιώς. Σύμφωνα με πληροφορίες, μετά τη Standard & Ρoor΄s και τη Fitch και η Μoody΄s θα μειώσει κατά μία βαθμίδα την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. 

Χθες προχώρησε στην επαναξιολόγηση επί τα χείρω των τριών μεγάλων τραπεζών, διατηρώντας ωστόσο αμετάβλητη την αξιολόγηση της άλλης μεγάλης τράπεζας, της Εθνικής, η οποία πλέον βαθμολογείται υψηλότερα από τη χώρα. Ο βασικός λόγος που οδήγησε τη Μoody΄s να προχωρήσει στη συγκεκριμένη υποβάθμιση αποτελεί η επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης σε Ελλάδα και ΝΑ Ευρώπη, όπου έχουν παρουσία οι τρεις τραπεζικοί όμιλοι. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του διεθνούς οίκου, την εφετινή χρονιά αναμένεται ραγδαία επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης στη χώρα μας, ύστερα από 10 έτη ταχείας αύξησης του ΑΕΠ, ενώ η προοπτική αύξησης του αριθμού των ανέργων ενισχύει τον κίνδυνο για διόγκωση των επισφαλειών. Για τη ΝΑ Ευρώπη εκτιμά ότι θα υπάρξει και εκεί αύξηση των επισφαλειών, λόγω της επιδείνωσης των οικονομικών συνθηκών στις χώρες της περιοχής. Το γεγονός αυτό δημιουργεί πονοκέφαλο στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, το οποίο λίγες ημέρες μετά την παρουσίαση του Προγράμματος Σταθερότητας στις Βρυξέλλες φοβάται νέο κύμα υποβαθμίσεων από τους οίκους αξιολόγησης. Πάντως ενθαρρυντική για το πρόγραμμα δανεισμού του Δημοσίου, το οποίο συνεχίζεται την προσεχή εβδομάδα, είναι έκθεση της ΙΝG που τάσσεται υπέρ των ελληνικών ομολόγων, χαρακτηρίζοντας μάλιστα «γελοιότητες» τα σενάρια περί διάλυσης της ευρωζώνης λόγω της κρίσης και του συσσωρευμένου δημοσίου χρέους αρκετών μελών της. Η τράπεζα συμβουλεύει τους θεσμικούς επενδυτές να προχωρήσουν σε αγορές ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου, εκτιμώντας ότι τα τεράστια spreads ανήκουν πλέον στο παρελθόν. 

Οσον αφορά τη Μoody΄s, υποβάθμισε τη μακροπρόθεσμη πιστοληπτική διαβάθμιση της Αlpha Βank σε Α2 από Α1 και την οικονομική της ευρωστία από C σε C, με negative outlook. Επιπλέον ο οίκος υποβάθμισε τις δευτερογενείς οφειλές της ελληνικής τράπεζας

σε Α3 από Α2, καθώς και τις νέες προνομιούχες μετοχές της σε Βaa1 από Α3. Σύμφωνα με τη Μoody΄s, ανησυχία δημιουργεί η έκθεση της Αlpha σε κλάδους που πλήττονται από την κρίση, όπως η ναυτιλία, οι κατασκευές και ο τουρισμός. 

Οσον αφορά τη Εurobank, ο οίκος υποβάθμισε σε Α1 από Αa3 τη μακροπρόθεσμη πιστοληπτική της διαβάθμιση και σε C από C+ την οικονομική της ευρωστία. Οι δευτερογενείς οφειλές της τράπεζας υποβαθμίστηκαν σε Α2 από Α1, ενώ οι νέες προνομιούχες μετοχές της σε Α3 από Α2, με negative outlook. Από την άλλη, το outlook για τις καταθέσεις της τράπεζας και το χρέος παραμένει stable. 

Σύμφωνα με τους αναλυτές του οίκου, η υποβάθμιση είναι αποτέλεσμα της επιδείνωσης των θεμελιωδών μεγεθών της τράπεζας, η οποία έχει σημαντική παρουσία σε Βουλγαρία και Ρουμανία, του αυξημένου κόστους δανεισμού και του μειωμένου επιτοκιακού περιθωρίου της. Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι η Μoody΄s τονίζει στην ίδια έκθεση πως η δυναμική σε επίπεδο κερδοφορίας της Εurobank παραμένει σχετικά ικανοποιητική, με δεδομένη και την επιβράδυνση της πιστωτικής επέκτασης στο σύνολο της ελληνικής αγοράς. 

Τέλος, όσον αφορά την τράπεζα Πειραιώς ο οίκος υποβάθμισε σε Α2 από Α1 τη μακροπρόθεσμη πιστοληπτική διαβάθμισή της και σε C- από C την οικονομική της ευρωστία. Επίσης υποβαθμίστηκαν οι δευτερογενείς οφειλές της σε Α3 από Α2, καθώς και οι νέες προνομιούχες μετοχές σε Βaa1 από Α3. Το outlook για τις καταθέσεις και το χρέος αξιολογείται negative, ενώ παραμένει stable για την οικονομική ευρωστία, το βραχυπρόθεσμο χρέος και τις καταθέσεις. 

Προβληματισμό στους αναλυτές του οίκου δημιουργεί, όπως και στην περίπτωση της Αlpha Βank, η έκθεση της Πειραιώς σε κλάδους όπως η ναυτιλία, οι κατασκευές και ο τουρισμός. 

Δεν ξεκινάτε κ. Αβραμόπουλε από...

Δεν ξεκινάτε κ. Αβραμόπουλε από...

...τους κλέφτες και απατεώνες
που έχετε γύρω σας, πριν "σώσετε" τον τόπο; Προς το παρόν, διαλύσατε ό,τι είχε απομείνει στην Υγεία...
.
Από τον Λάμπρο Καρφή
.
Ακουγα τον κ. Αβραμόπουλο να μιλάει στην τηλεόραση και να αναπτύσσει βαρύγδουπα σχέδια εξόδου από την κρίση και διάφορες τέτοιες αερολογίες. Τολμάει ο κύριος αυτός να μιλάει όταν αδυνατεί να εφαρμόσει ακόμη και ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας; Όταν ο ίδιος κυρίως ευθύνεται για αυτή την κωμικοτραγική κατάσταση που υπάρχει τώρα στα νοσοκομεία;
Επί των ημερών του τα πράγματα χειροτέρεψαν. Δεν υπάρχουν στα δημόσια νοσοκομεία ούτε τα πιο απλά υλικά, δηλαδή γάντια και βαμβάκι, πόσο μάλλον τα πιο εξειδικευμένα. Δεν είναι λίγες οι φορές που το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό δουλεύει απλήρωτο υπό σκληρές συνθήκες.
Και εσείς κάνετε αυτό που μόνο ξέρετε να κάνετε κ. Αβραμόπουλε: να μοιράζετε αφειδώς υποσχέσεις και να τους κοροϊδεύετε, ακόμα και για την υπογραφή της κλαδικής σύμβασης, την ψήφιση της οποίας συνεχώς αναβάλλετε. Με φασιστικό δε τρόπο καλείτε σε απολογία νοσηλευτές, επειδή συμμετείχαν σε συνελεύσεις.Διορίζετε παιδεραστές διευθυντές γιατρούς σε ΠΙΚΠΑ και ανθρώπους της εμπιστοσύνης σας στο ΕΚΑΒ, μόνο και μόνο επειδή είναι γαλάζια παιδιά.
Δεν υπάρχει διαφάνεια, έλεγχος και αξιοκρατία στον χώρο της Υγείας. Αποτέλεσμα είναι τα νοσοκομεία να στενάζουν από χρέη, ενώ κάποιοι ευνοημένοι υπάλληλοι να αμείβονται με υπέρογκα ποσά υπερωριών. Ακόμα, ορισμένοιαετονύχηδες υπερχρεώνουν βιβιλιάρια ασφαλισμένων με εξετάσεις, όταν τα ασφαλιστικά ταμεία βουλιάζουν. Επομένως για ποια αναδιάρθρωση και έξοδο από την κρίση μιλάει ο υπουργός, αφού ακόμη και για τα κρίσιμα θέματα της αρμοδιότητας του ποιείται συνεχώς την νήσσαν;
Πριν σώσετε τον τόπο, κύριε Αβραμόπουλε, δεν κάνετε μια προσπάθεια να διασώσετε ο,τι έχετε αφήσει όρθιο από τη δημόσια υγεία; Κι αν θέλετε μπορείτε να κάνετε αρχή ξεκινώντας από κάποιους κλέφτες και απατεώνες που έχετε γύρω σας...